LENDENSTEUN VENTISIT
Klik op een foto voor een 800x600 foto

Na montage van het berkenhouten Siepman (Zephyr) stoeltje, werd dit eerst voorzien van 150 gaten en daarna in de zwarte ruwe acryllak gezet. Vervolgens een drielaags Ventisitmat erop bevestigd met tiereps en rijden maar. Het ligt voortreffelijk, de vorm is uitstekend en het ventileert super. In een Mango of Quest, en uiteraard in elke Velomobiel, schuif je in de bochten naar de verkeerde kant. Althans, ik had dat gevoel. Kleding en lichaamsgewicht beperken dat in de praktijk. Toch miste ik een soort lendensteun. Onderstaande foto's laten zien dat dat wel heel simpel is op te lossen.
2 Stukjes enkellaags Ventisit (met dank aan Bart van Ventisit) worden aan de buitenzijde dubbelgevouwen en met de kleinste maat tiereps op de Siepmanstoel bevestigd. Door de vele gaten is dit heel simpel uit te voeren. Van buiten naar binnen bestaat de lendensteun de eerste 5 cm uit een dubbellaags stukje Ventisit. De volgende 7 cm zijn enkellaags en de middelste 10 cm zijn leeg. De totale hoogte van de lendensteun is 29 cm en uiteraard 'verjongd' om een geleidelijk verloop te krijgen.

IMG_0574.JPG Net boven het zitvlak begint de lendensteun	IMG_0567.JPG Hier zie je de verdeling t.o.v. de hele stoel.	IMG_0577.JPG Hier kun je de resulterende profilering aardig zien.
IMG_0575.JPG Goed zitvlak, iets langer dan het standaard stoeltje waardoor er geen 'houten kont' meer ontstaat. Minder profilering in de rug dan het standaard zitje. De schouderbladen worden nu volledig ondersteund. Het standaardzitje is hier heel smal en wiebelig, dit ligt als een dijk.	IMG_0582.JPG Mooi afgewerkt geheel.