Site Wim Schermer
1 januari 2006 WEBLOG
VERPLAATST
Vanaf 1 januari is deze weblog verplaatst naar http://wimschermer.blogspot.com/
31 december 2005. 9350 km in 2005 en kortere cranks in de nieuwe
Quest
Op de teller staan nu 8750 kilometers. Dit is afgelegd in de Quest. Met
de Mango heb ik begin 2005 nog 600 km gefietst, totaal dus 9350 km.
Half maart krijg ik mijn nieuwe Quest. Het wordt dus tijd om de uitrusting
daarvan te gaan bepalen. Omdat mijn rechterknie bij de lange afstanden
in het najaar en de winter soms wat hinder oplevert, denk ik erover kortere
cranks te laten monteren in de nieuwe Quest. Ymte van Velomobiel kan ze
leveren in 165, 160 en 155 mm. De standaardcrank is 175 mm en deze kan
verkort worden naar 152 mm. Ik denk er over om 160 of 165 mm cranks te
laten monteren. Volgens Ymte heeft dit geen consequenties voor de tandwielen
voor en de derailleur achter. Ik overweeg een SRAM X0 achterderailleur
in combinatie met de bijbehorende gripshift te nemen.
M.b.t. de verlichting kijk ik naar de LED lamp Wilma of de HID lamp Edison
van Lupine. Harry Lieben heeft inmiddels een Wilma aangeschaft en is daar
heel blij mee. De beide Trelocks geven goed licht, maar mijn handicap,
het kijken met maar één oog, geeft mij aan aanleiding om
meer licht aan boord te nemen.
Over ruim een maand ga ik, net als met de Mango, weer een verkoop bij
opbod van mijn huidige Quest organiseren.
26 december 2005. Naar Grootebroek?
Ik had me voorgenomen vandaag naar Grootebroek te fietsen om een DVD met
foto's van CycleVision naar Jack Dekker te brengen. Na een heerlijk diner
gisteren is het erg laat geworden. Ik wordt om 11.00 uur wakker en dat
is geen goed begin van de dag. Kijken hoever ik kom. Om 12.15 uur ben
ik buiten. Het is met 4 gr. C. fris, het waait niet hard en het zonnetje
schijnt.
Eerst even de banden oppompen. Rechtsvoor zit er nog maar 4,5 bar in,
de andere twee zijn net boven de 5 bar. Dat had ik gisteren al wel bespeurd.
De drie Primo Comets krijgen 6.2 bar druk. Ik ga normaliter niet zonder
GSM op pad. Nu moet het wel, ondanks dat ik er twee heb. De Treo 650 ligt
nog op de zaak om een garantiekwestie met een cradle op te lossen, de
in mijn Audi wonende Philips Xenium 909 is door een installatiefout van
mijn dealer stroomloos geworden en nu leeg.
Ik moet eerst langs de zaak in Uitgeest om de DVD op te halen. Daarna
wordt ik als enige met de pont overgezet. De pontbaas heeft een Kerstmanmuts
op. Hij wil wel op de foto. De pontbaas vermoedt dat er slecht weer aankomt.
Inderdaad zijn er heel grote buien in ontwikkeling. Via West-Graftdijk
neem ik de mooie dijkweg naar Driehuizen en Grootschermer. De wind neemt
sterk toe en rukt aan de Quest. De eerste regendruppels beginnen te vallen.
Links en rechts ontstaan flinke buien. De twijfel slaat toe, wel of niet
doorgaan naar Grootebroek. Dit ligt vlakbij Enkhuizen en er moet dus nog
120 km heen en weer worden gefietst. Uiteraard zit je in een Velomobiel
tegen weer en wind beschermd, maar zware buien zijn in dit jaargetijde
toch niet mijn ideale fietsbiotoop. Op het gevaar af dat ik voor een watje
versleten wordt besluit ik in Grootschermer rechtsaf te slaan en via De
Rijp en West-Graftdijk rij ik naar Wormerveer. Door Krommenie kom ik op
de Provinciale weg naar Uitgeest en Castricum.
Thuisgekomen kan ik nu met mijn zoon een korte vakantie naar Lapland plannen.
Dit is feitelijk het belangrijkste argument om eerder thuis te zijn. Ik
stuur de DVD per post naar je toe Jack.
49 km.
25 december 2005. Even naar buiten
Deze week hoogtijdagen bij Mac Support. Daarom 6 dagen achtereen aan het
werk. Vandaag de gebruikelijke familiale besognes. Wel leuk, maar waarom
precies midden op de dag als het schitterend fietsweer is. Niet zeuren
Wim, gewoon koffie met tulband wegwerken. Vanavond eten bij mijn zwager
en schoonzus. Tussendoor een paar uurtjes fietsen, heerlijk.
Op weg naar Uitgeest rij ik 47 km/u, dat schiet lekker op. Ik rij even
hard als de grote stoet auto's die dezelfde kant opgaat. Halverwege Castricum
en Uitgeest staat alles stil en rij ik iedereen voorbij. Via Krommenie
en Wormerveer ga ik richting West-Graftdijk. Nu heb ik tegenwind en doe
ik het rustig aan. Alles wordt mooi oranje-rood beschenen door de laagstaande
zon.
Bij West-Graftdijk ga ik linksaf naar het pontje bij Akersloot. Ik herinner
me dat op eerste Kerstdag het pontje niet vaart. Daarom rij ik door naar
Alkmaar en moet daar een stukje omrijden omdat wegwerkzaamheden me daartoe
dwingen. Via Heiloo rij ik naar Egmond aan Zee en vervolgens naar Bakkum
aan Zee.
Om kwart over vijf, anderhalf uur na het vertrek, ben ik weer thuis.
48 km
18 december 2005 Volendam
Vanmorgen om 00.05 uur naar Bobs in Uitgeest voor de eerste iPod Party
die mede door Mac Support is georganiseerd. Wat een gigantisch spektakel.
Wel slecht voor de gehoororganen. Leuk om te zien hoe een paar duizend
jongelui zich vermaken. Het meisje dat één van de twee iPod
Nano's wint gaat helemaal uit haar dak. Om 04.30 uur ben ik weer thuis.
Eerst lekker uitslapen, dus een groot deel van de morgen gaat aan mij
voorbij. Het is schitterend weer en het waait niet hard. Ik trek onder
mijn lange wielrenbroek een oude Craft lange schaatsonderbroek aan. Het
avontuur met de knieën vorige week is me niet goed bevallen. Ik neem
me voor niet al te hard van stapel te lopen. Het is glashelder, het is
4 gr.C en het zonnetje schijnt.
Ik vertrek om 14.15 uur voor een ritje naar Volendam. De pont in Akersloot
ligt voor me klaar en ik wordt als enige overgezet. Naar West-Graftdijk
hou ik de snelheid op 35 km/u, heel rustig dus. Alleen het stukje naar
De Rijp ga ik even ruim in de 40 km/u. Door De Rijp gaat het heel voorspoedig.
Letterlijk alle tegemoetkomende auto's, zij hebben voorrang, wachten keurig
even waardoor ik nergens hoef te stoppen. Heel aardig.
Om kwart voor drie rij ik in Volendam op de dijk en stop even voor een
stukje kerststol dat ik bij me heb, heerlijk. Het is inmiddels bewolkt
en het wordt kouder. Daarom maar gauw weer onderweg. Op de dijk is het
rustig, toeristen zijn er niet. Ik neem niet de kortste weg terug, maar
volg de Purmerdijk langs het water. Ook in Kwadijk rij ik door het boerenland
richting Hobrede in plaats van door het slecht geplaveide plaatsje. Boven
Alkmaar en Wormerveer zie ik heel grote buien hangen die hun inhoud aan
het lozen zijn. Ik krijg voor de pont maar een paar druppels. Het wordt
donker en met waterdruppeltjes op mijn bril wordt het zicht door de verlichting
van tegenliggende auto's belabberd. Ik zet mijn bril maar af, zo hard
fiets ik nou ook niet. In Castricum begint het harder te regenen. Dan
blijkt dat ik zelfs met maar 30 km/u veel hinder heb van de koude regen
in mijn oog. Ik moet nu toch de Velomobiel helm die ik van Allert Jacobs
heb gekregen maar eens afmaken. Daar zit een heel lange 'klep' aan die
de regen waarschijnlijk goed uit mijn ogen zal houden.
De rustige start en de extra Craft broek zorgen ervoor dat de knieën
totaal geen last veroorzaken, prima. Om 17.15 uur ben ik weer thuis.
75 km.
17 december 2005 Vergadering over
Ligfiets.net
Vanmorgen eerst naar Alkmaar voor een nieuw horloge, een mooi mechanisch
uurwerk. Het weer is abominabel, het waait in vlagen Bft 8 en er vallen
frequent flinke natte sneeuwbuien. Ik ben wat verkouden en hoewel ik me
eerst had voorgenomen naar Alkmaar te fietsen, neem ik toch maar de auto.
Verstandig besluit, de aflevering van het horloge neemt flink meer tijd
in beslag dan gepland.
Vanmiddag naar Utrecht om met het bestuur van de NVHPV en een aantal andere
betrokkenen te overleggen over een nieuwe structuur van Ligfiets.net en
andere internet kwesties. Kees van Malssen en ik hebben een nieuwe structuur
voorgesteld. Deze structuur wordt door de aanwezigen omarmd. Uiteraard
moet e.e.a. nog door het bestuur worden overgenomen en vervolgens worden
uitgevoerd. Ik wil hier niet te diep op ingaan, maar heb wel de indruk
dat e.e.a. tot goede resultaten zal kunnen leiden.
Vannacht, ik ga daar over goed een uur naar toe, vind in Bob's in Uitgeest
de grootste Europese iPodparty plaats. Zo'n 2000 jongelui maken dit voor
de eerste keer mee. Mac Support organiseert dit samen met Bobs.
Als ik morgen niet al te zeer vermoeid ben, dan probeer ik zeker nog een
stukje te fietsen. December is een slechte maand voor het fietsen, geen
vrije dagen door de week en als het in het weekend heel slecht weer is
dan is het fietsen ook niet prettig.
11 december 2005 Rondje Noord-Holland teveel voor de rechterknie
Gisteren veel boodschappen
gedaan, de lekke achterband van de bukfiets van mijn vrouw geplakt, een
paar kubieke meter afgevallen bladeren opgeruimd en nog zo wat huishoudelijke
verplichtingen vervuld. Daarom ondanks het mooie weer niet gefietst. Ik
heb me voorgenomen dat vandaag royaal in te halen. Vandaag doe ik voor
het eerst weer mijn Hotronic elektrische verwarmde zolen in mijn schoenen.
Ik draai de beide accu's op stand 2 en voel even later de behaaglijke
warmte.
Ik vertrek om 10.00 uur voor een rondje Noord-Holland. Het is 7 gr. C.,
zwaar bewolkt en het miezert, eigenlijk waardeloos fietsweer. Ik heb er
toch zin in om een flink stuk te rijden. In Limmen ga ik al op de rijbaan
rijden, ik kan dan enkele slechte stukken fietspad vermijden. Er is vrij
veel verkeer en ik rij ruim in de 40. Misschien niet verstandig nu ik
nog niet lekker warmgedraaid ben. Mijn Alpina fietsbril zit steeds vol
kleine waterdruppeltjes, maar ik kan alles toch goed zien.
Na een half uur rij ik al noord van Alkmaar en merk dat de wind met kracht
3 tot 4 uit het westen waait. De temperatuur is nu zo'n 12 graden binnen
in de Quest en het is prima uit te houden. In Sint-Maartens Vlotbrug bereid
ik me weer voor op de passage van de kruising waar ik nogal eens niet
de voorrang krijg waar ik recht op heb. Ik verminder de snelheid tot 20
km/u. En.... ja hoor, weer rijdt er een oetlul, nu in een oude witte Audi
zonder op of om te kijken het fietspad op en gaat daar ook nog eens stil
staan. Ik sta ook direct stil, kan er niet langs en ik toeter omstandig.
Dat vindt de bestuurder niet leuk maar hij rijdt niet door. Ik schreeuw
de man toe dat ie toch echt weg moet.
Even later kan ik door, wat een k....zak. De Primo Comets lopen goed,
al dribbelt de achterband op enkele slechte stukken duidelijk meer dan
de Tioga's. De snelheid is 36 tot 38 km/u, op het noordelijke stuk is
de wind iets meer achter en loopt de snelheid op tot 40 km/u. Na anderhalf
uur ben ik bij mijn eerste stop bij het benzinestation vlak bij vliegveld
De Kooij. Ik neem wat calorieën tot me en na een minuut of tien maak
ik aanstalten om te vertrekken. Een gebrekkig Nederlands sprekende man
is enthousiast over de Quest en vraagt direct wat ie kost. Voor de wind
vertrek ik richting Den Oever. Het is de hele weg al bijzonder rustig
en ik kom dan ook nauwelijks fietsers tegen. Binnen 50 minuten ben ik
in Den Oever. Ik ga even bij de havenmeester van Den Oever aan. De haven
is in winterslaap. Er liggen wel opvallend veel schepen in de haven. De
verklaring vind ik in de tarievenlijst. Er wordt aan eigenaren die zomers
in de haven liggen, 's winters niks in rekening gebracht. De havenmeester
heeft de comfortabele zitbank voor zijn kantoor verwijderd, ik loop dus
maar wat rond en eet een broodje.
Ik begin mijn rechterknie te voelen, nog niet al te hinderlijk, maar ik
weet natuurlijk uit ervaring dat dit niet beter wordt. Ik hou de snelheid
op 32 km/u, de inspanning blijft dan, ondanks de tegenwind, heel beperkt.
In Medemblik ga ik voor een espresso naar restaurant Kwikkel. Daar ontmoet
ik een oude buurjongen Bert Zonneveld en zijn vrouw Tineke. Gezellig kletsen
we wat af.
Met een pijnlijke knie is het rondje via Enkhuizen en Hoorn niet aan de
orde. Is niet erg, met dit heiige weer is er weinig te zien. Ik neem dan
ook de weg naar Alkmaar. Het brede fietspad onderaan de dijk is wel op
veel plaatsen erg smerig. De boeren nemen veel aarde van het land mee
aan hun trekkerbanden. Gelukkig kunnen de Primo's hier goed tegen.
De knie wordt pijnlijker en ik zie dat 30 km/u nu wel ongeveer het maximum
is. Een enkele keer klik ik mijn rechtervoet uit en rij met alleen mijn
linkerbeen. Dit rijdt heel lastig en ik klik snel weer in.
Via Heerhugowaard en Alkmaar ga ik even langs bij mijn schoonouders in
Heiloo. Ik ben daar een uurtje en vervolg dan mijn weg weer. Dat uurtje
rust doet mijn knie goed en tot vlak voor Castricum heb ik er nauwelijks
hinder van. Conclusie: met te weinig kilometers in de benen gedurende
de laatste maand is het niet verstandig om 200 km op een dag te rijden.
De - te - snelle start in Limmen heeft de knie geen goed gedaan. De Hotronics
zijn als vanouds heerlijk, de hele dag lekker warme voeten.
140 km
4 december 2005 Nieuwe brede Primo
Comets
Harry Lieben stuurde mij vrijdag 5 nieuwe 1.5 inch brede Primo Comets,
Harry hartelijk dank. Harry heeft ze uit de Verenigde Staten geïmporteerd.
De regelmatige lezer weet dat ik gek ben op de Tioga Comp Pool banden.
De Tioga's zijn zeldzaam comfortabel en ook nog heel licht lopend. Een
nadeel is het ontbreken van een Kevlar anti-lek laag. Dat resulteerde
er in dat tijdens de race Lelystad - Enkhuizen - Lelystad de drie Tioga's
allemaal lek raakten. Deels gewoon pech, Marcel van Eijk reed met 3 Tioga's
helemaal niet lek, deels ook eigen schuld. De Tioga's hadden er al 7500
km opzitten en waren behoorlijk dun. Ik heb nu wel 3 goede Tioga's, maar
nu het kouder wordt wil ik niet graag uit de fiets om een lekke band te
verwisselen, hoe makkelijk dit ook gaat.
Eerst weeg ik de beide banden. De Primo weegt 410 gram, de Tioga 385 gram,
dat scheelt maar 25 gram. Wel is de Primo in de wangen wat stugger. De
Primo heeft een mooie reflecterende rand, de Tioga is geheel zwart.
Vanmorgen haal ik de Quest in de warmte van het huis en verwissel de drie
Tioga's voor de Primo Comets. De Primo's laten zich heel makkelijk monteren.
Ik maak het mezelf nog wat makkelijker door de velgen licht in te vetten
met vaseline. Zo kun je de binnen- en buitenband uitstekend positioneren.
Ik zorg er natuurlijk voor dat het ventiel precies in het midden van de
merkaanduiding Primo Comet wordt geplaatst. Bij een lekke band kun je
zo heel snel de oorzaak van het lek in de buitenband vinden. De banden
krijgen een druk van net boven de 6 bar.
De ene regenzone na de andere trekt over Noord-Holland. Ik ben geen liefhebber
van rijden in de regen. Overkomt het me tijdens een rit, geen probleem,
maar als ik ga fietsen zoek ik het niet op.
Op de realtime weerrader van Weeronline - jaarabonnement € 47,50
- krijg je zonder vertraging de actuele buiensituatie op je scherm. Door
het aanklikken van een aankruisvlak kun je er voor kiezen om de situatie
voor de komende 2 uur te simuleren. Hiermee kun je heel nauwkeurig zien
of en waar het de komende uren gaat regenen.
De radar belooft me dat het om kwart over twaalf zal ophouden met regenen
en pas tegen drie uur de volgende buienlijn over de westelijke kuststreek
zal trekken. Om 12.15 is het inderdaad droog en ik ga de nieuwe banden
proberen. Het eerste gevoel is dat het iets zwaarder gaat, maar bij het
uitrijden van Castricum staat de snelheidsmeter toch al tegen de 40 km/u.
Het valt dus wel mee. Naar Uitgeest gaat het redelijk kalm aan. De wind
komt schuin rechts voorin en heeft kracht 4 Bft. Met 38 km/u kan ik rustig
naar de passerende auto's kijken. Ongelofelijk hoeveel mensen achter de
ramen van de auto's hun nek bijna verdraaien om die gele banaan te kunnen
blijven zien. Voorbij Uitgeest trek ik wat door en met 41 km/u ben ik
vlot in Krommenie. Daar kunnen de Primo's laten zien dat ze waardige vervangers
zijn van de Tioga's. Het comfort is fractioneel minder dan de Tioga's
maar duidelijk beter dan de smallere standaard Primo's. Het wegcontact
is ook wat minder dan de zeer soepele Tioga's, met name dribbelen van
het achterwiel is in bochten met onregelmatig wegdek, wat merkbaarder.
Een voordeel van de 38 mm brede Primo ten opzichte van de 44 mm brede
Tioga is dat de draaicirkel wat kleiner is. Ik til daar normaal niet zo
zwaar aan, maar het scheelt wel. Ik ben al met al heel tevreden met het
resultaat.
Via Marken-Binnen ga ik richting West-Graftdijk. Het fietspad langs de
Knollendammervaart is perfect en ik gooi daar geleidelijk flink wat kolen
op het vuur. Vrij gemakkelijk - ik heb nu rugwind - bereik ik de 50 km/u.
De koek is nog lang niet op en ik blijf de snelheid heel geleidelijk opvoeren.
Ik zie 52, 54, ja zelfs 56,5 km/u op het display van de fietscomputer
verschijnen. Hartslag is dan 164. Met de snelheid van de Primo's is dus
niks mis, een aanrader dus.
Via de pont in Akersloot ga ik naar Heiloo en Egmond aan Zee. Richting
Bakkum kan ik tegen wind makkelijk in de 40 blijven rijden. In Bakkum-Noord
sla ik rechtsaf naar het strand, altijd weer een mooi stuk fietsen. Ik
zie een ligfietser naderen, het is Mark Rullens die van het strand komt.
Ik rij veel te hard om te stoppen en ik toeter eens flink.
Terug van het strand zet ik aan om van de helling af een flinke snelheid
te bereiken. Ik heb pech, onderaan de helling staat precies op de rijbaan
een Volvo stil en ik moet over de witte scheidingsstrepen erlangs rijden.
Ik doe dit altijd nog met 62 km/u, maar het had nog een stuk harder gekund.
49 km. Totaal met de Quest nu 8.400 km sinds eind februari van dit jaar.
3 december 2005. Quest 1 heeft een
nieuwe eigenaar
Vanmiddag heeft Allert Jacobs van Velomobiel.nl afscheid genomen van Quest
1. Na bijna 100.000 km in deze 20" Quest te hebben gestuurd moesten
er nieuwe 26" demo-Quests komen. Die zijn er nu. Quest 1 heeft vandaag
een nieuwe eigenaar gekregen. Bastiaan Welmers is de gelukkige. De fiets
is echt gebruikt en ziet er niet mooi uit. Beschadigingen zijn evenwel
met epoxy gerepareerd en zijn goed geconserveerd. De fiets is vrij dof,
maar dat is met Commandant en een goede poetsmachine in een paar uurtjes
opgelost. Hoewel niet nodig, is de fiets weer vrijwel nieuw te maken door
hem over te spuiten. Dat heeft uiteraard geen prioriteit. Een paar foto's
vind je op http://homepage.mac.com/wschermer/PhotoAlbum14.html
1 december 2005 Fitnesstest bij
Rehab Alkmaar, Wim is heel fit
Vanmiddag om half 5 heb ik een afspraak bij het medisch sportcentrum Rehab
in Alkmaar. Ik vind het leuk om te kijken hoe het er met de conditie voorstaat.
Marco Brizee verwelkomt me en legt het programma uit. Marco wil graag
dat ik op de loopband test, maar ik ga liever op de fiets. Mag ook, maar
de precieze verhoging van de weerstandstappen is iets minder nauwkeurig.
De meeste cardiofietsen gaan tot 350 Watt. Eén fiets gaat tot 400
Watt, dus die nemen we. Niet dat ik denk dat ik tot 400 Watt zal trappen,
ik ben tenslotte geen Ymte Sybrandy, maar de fietstest is slechts 17 minuten.
Eerst wordt de bloedddruk gemeten en blijkt iets verhoogd. Dan de knijptest.
Ik knijp de meter tot 112 kg, dit is heel behoorlijk.
Vervolgens op de weegschaal en vetpercentagemeter. Gewicht is 86 kg bij
1.83 mtr, lengte. Net niet te zwaar, maar wel oppassen is het advies.
Vetpercentage is 25%, voor mijn leeftijd net binnen de norm.
Dan de longfunctietest. Hier blaas ik 3x uit wat de gemiddelde waarde
van 800l/min oplevert. Dat is erg hoog. Gemiddeld blazen mijn leeftijdgenoten
595 l/min.
De volgende test is de lenigheidstest. Ik ga op de grond zitten met de
voeten tegen het meetapparaat. Ik doe dat onhandig en bezeer mijn linker
grote teen, een bloeduitstorting is het gevolg. Ik reik voorover met beide
gestrekte handen op een meetplateau. Hoe verder ik de meetlat voor me
uit weet te schuiven, hoe leniger je bent. Mijn leeftijdgenoten komen
gemiddeld tot 28 cm. Ik krijg de lat op 37 cm. Dat is heel goed.
Dan op de fiets. Ik fiets eerst 10 minuten warm met een beperkte weerstand.
Ik heb alle tijd om eens rond te kijken. Er staan in de ruime sporthal
zeker 70 fitnessapparaten waar op dit moment zo'n 30 verschillende trimmers
aan het trainen zijn. Marco geeft her en der adviezen. Er blijken verschillende
mensen na ongevallen te revalideren. Het gaat er behoorlijk professioneel
aan toe.
Als ik lekker warm ben gefietst start Marco het programma. Het begint
bij 100 Watt en hartslag 111. Tot 180 Watt gaat het heel makkelijk met
hartslag 129. De fiets wordt steeds zwaarder afgesteld en bij 350 Watt
zit ik op hartslag 157. Als de fiets op 400 Watt en maximale weerstand
staat, gaat mijn hartslag naar 165. Dat is voor mij onder deze condities,
zonder ventilatie en dus zonder goede koeling, het maximum wat ik kan
opbrengen. Als de laatste seconden van de 400 Watt periode wegtikken ben
ik af.
Na afloop van de test wordt alles in de computer ingevoerd en krijg ik
een verslag van enkele pagina's A4.
Belangrijkste uitkomst is de VO2, een waarde voor het uithoudingsvermogen.
Deze waarde komt bij mij op 58, zeer goed. Mijn leeftijdgenoten halen
gemiddeld 36. Mijn omslagpunt ligt tussen de 150 en 155 hartslagen per
minuut. Het is opvallend dat er maar een minieme knik in de watt/hartslagcurve
zit. Dat blijkt vaker voor te komen. Op de loopband zou dat opvallender
te zien zijn. Ik heb niks met lopen, dus ik vind het wel OK zo.
Om 18.00 uur ga ik, ik wil wel toegeven zeer tevreden, weer naar huis.
29 november 2005. Vlot trainingsrondje
Het wordt steeds drukker op de zaak en in december is er geen sprake meer
van vrije dagen. Alle zeilen moeten worden bijgezet om de verwachte drukte
aan te kunnen. Daarom vanmiddag een vrije middag. Hoewel ik pas om 14.00
uur vertrek is dat niet erg. Ik zie op de real-time buienradar van Weeronline
dat er tot 15.00 uur nog een buienlijn over Castricum zal trekken en dat
het daarna droog zal blijven. Inderdaad vallen om 15.15 uur de laatste
druppels en klaart het op. Ik wil een rondje maken via Egmond aan Zee,
Heiloo, Akersloot, West-Graftdijk, Wormerveer, Krommenie en Uitgeest.
De hele weg naar Egmond fiets ik op de rijbaan tussen 42 en 47 km/u. Ik
heb er wel zin in, al blijft de hartslag op rond 137 slagen per minuut.
Naar Heiloo gaat het over de Zeeweg even hard, al blijf ik nu op het rustige
fietspad. Door Heiloo is het altijd druk, vooral de kruising met de Kennemerstraatweg
is een crime. Een file van 20 auto's moet in twee groenlichtfases de kruising
passeren. Buiten Heiloo gaat het gas er weer op en ik ben snel bij de
pont in Akersloot. Deze vaart net weg en ik heb tijd om rustig een banaan
te verorberen. Mijn gemiddelde snelheid is nu 36 km/u, da's best snel
gezien de verschillende bebouwde kommen die ik moet kruisen. De temperatuur
is 5 gr. C en het wordt met het truitje met lange mouwen weer te warm.
Het wachten bij de pont heeft me behoorlijk afgekoeld en ik hou het truitje
maar aan. Wel stroop ik mijn mouwen even later op. In Wormerveer sla ik
direct af naar de weg over het industrieterrein, het vervuilde fietspad
laat ik maar links liggen.
In Wormerveer en Krommenie gaat mijn gemiddelde naar de knoppen. Ik rij
Wormerveer in met gemiddeld 36,3 km, als ik Krommenie uitrij is daar nog
33,6 km/u van over. In Krommenie zijn een groot aantal drempels waar ik
met 30 km/u al met 2 voorwielen loskom. Harder dan 25 km/u is eigenlijk
ondoenlijk.
Op het mooie fietspad naar Uitgeest probeer ik de 'schade' weer in te
halen. Ik rij steeds 45 km/u of harder. Bij de wegwerkzaamheden rond het
station Uitgeest moet ik rustig rijden. Fietsers hebben hun karretjes
zo ongeïnteresseerd neergekwakt dat ik met de grootste moeite kan
passeren. Het laatste stuk naar Castricum, het wordt al donker, kan ik
niet zo goed zien hoe hard ik rij, in ieder geval boven de 40 km/u. De
verlichting van de computer is door Mark Rullens van een rode LED voorzien.
Deze LED is te zwak en Mark zal een fellere witte inbouwen.
Thuis blijk ik 1.14 uur te hebben gefietst over 42,5 km, een gemiddelde
van precies 34 km/u. Dit steekt natuurlijk schril af bij de 47 km/u van
de tijdrit op Texel, maar op Texel kom je niet door bebouwde kommen. Overigens
merk ik ook dat de lagere temperaturen de snelheid geen goed doet. De
smeermiddelen in de aandrijving geven meer weerstand, ik heb meer kleding
aan en de regeling van de lichaamstemperatuur is lang niet zo efficiënt.
42,5 km
27 november 2005.
Experiment met skibril
Vanmiddag een trainingsritje. Het is 3 gr. C. en ik ga van de
pet over naar de muts. Bij hogere snelheden blijven de oren nu niet lekker
warm terwijl ik niet altijd de koptelefoon op heb. Ook wil ik eens kijken
hoe het fietsen met een skibril bevalt. Eerst even langs de haven waar
ik wat foto's maak van de intocht van Sinterklaas.
Ik zet mijn muts op en zet de skibril over mijn gewone bril. Dat lukt
wonderwel. Tot mijn verrassing beslaat de bril niet en het voelt heel
comfortabel. Een groot deel van mijn gezicht is nu bedekt en ik heb van
de koude wind in het geheel geen last. Wel heb ik nu geen klep en zal
regen en sneeuw direct op het vizier van de skibril neerslaan. Daar heb
ik nu geen last van en het fietsen gaat heel ontspannen. Ik zie omstanders
wel met meer dan normale verbazing naar me kijken, niet zo gek.
Ik slinger met 40 km/u over de mooie historische Lagendijk en sla bij
Krommeniedijk rechtsaf. Ik maak een ruime bocht om een heel smal bruggetje
te halen en stuur daarvoor naast het fietspad. Bij het naar links insturen
heeft het achterwiel geen grip meer en ik trap doelloos rond. Uit de fiets
dus en met de hand dirigeer ik de Quest over de brug. Via Krommenie neem
ik het fietspad langs de weg naar Marken-binnen. Slecht idee, de bomen
naast de weg hebben tijdens de storm van vrijdag een groot aantal takken
en ander spul op het fietspad gedeponeerd. Ik glibber flink heen en weer
en ik hoor flinke tikken onder de Quest. Gelukkig klinkt het erger dan
het is, de Quest is een flinke maar sterke klankkast. Ik passeer een fietser
die achteruit trapt, da's een heel raar gezicht. Ik vraag me af of dit
effectiever is.
Gisteren deed mijn telefoon het niet. Ik heb dit bij koude met mijn normale
GSM en de iPod in de auto ook. Bij heel lage temperaturen is het opladen
van een lithium-ion accu niet goed en daarom is er 'no service'. Vanmorgen
deed de Treo het weer wel, dus bij heel lage temperaturen moet ik de GSM
op mijn lijf houden. Voor Akersloot krijg ik het te warm. Ik heb een iets
dikker ODLO zweethemd aan, daarover een normaal wielrenshirt en een shirt
met lange mouwen. Tegen de kou rond de hals heb ik mijn winddichte Newline
hesje aan. Ik trek nu het shirt met de lange mouwen uit en heb dus eigenlijk
niet meer aan dan wat ik ook zomers draag.
In Akersloot blijkt de pont gestremd en ik kan terug. Ik wil naar Heiloo
om de telefoon van mijn schoonouders van nieuwe accuutjes te voorzien.
Ik moet dus een omweg maken via Alkmaar. Da's geen straf, het is heerlijk
rustig fietsweer en met 38 km/u gaat het hard genoeg.
Bij mijn schoonouders doet de telefoon het direct weer, een hele geruststelling
voor de oudjes. Na enkele portjes stap ik weer in de koude Quest en ben
in een goed kwartier weer thuis.
50 km
26 november 2005 Nieuwe Tioga's en Nike C10 hartslagmeter
Gisteren stuurde Jan van Osch, hartelijk dank Jan, mij 2 nieuwe Tioga
Comp Pool banden toe. Ook ontving ik een nieuwe Nike C10 digitale hartslagmeter.
Vanmorgen eerst de lekke binnenband van afgelopen maandag geplakt, weer
was een scherp wit steentje de dader. De beide Tioga's voor zitten er
nu bijna 8000 km op en zijn toch wel grotendeels versleten. In de zomer
zou het nog wel even kunnen, maar in dit jaargetijde rij ik te vaak lek.
Ik vervang de banden door de nieuwe van Jan van Osch. Ik haal de Quest
naar binnen in de warmte van de grote woonkamer op de begane grond. Het
lukt slecht de nieuwe banden te monteren. Ze floepen steeds weer uit de
velg. Dan valt het kwartje. De banden zijn heel wijd op de hieldraad en
moeten dus gefixeerd worden op minimaal één plek. Ik doe
dit met een verstelbaar bandje wat vroeger bij toeclips werd gebruikt.
Vanaf de gefixeerde plek duw ik de binnen/buitenband strak in de velg.
Nu lukt het wel direct. Ik rij nu met 2 nieuwe Tioga's voor en 1 vrijwel
nieuwe achter. Hoewel Harry Lieben me een aantal brede Primo Comets zou
opsturen, is dit tot nu toe niet gebeurd. Begrijpelijk, Harry is net verhuisd
en de dozen met spullen staan deels nog ingepakt.
Ik doe voor het eerst mijn nieuwe Nike C10 hartslagmeter om. Ook dit is
weer een systeem met digitale overdracht. Trouwe lezers weten dat een
analoge - Polar - hartslagmeter het in mijn Quest niet goed doet. Ik heb
sowieso een broertje dood aan analoge hartslagmeters. Als je naast een
medefietser rijdt telt een - niet gecodeerde - analoge meter de resultaten
van beide borstbanden bij elkaar op. Je hebt dan zomaar een hartslag ver
in de 200. Ook bij spoorwegen doet een analoge meter niks.
De ook digitale CP23 blijkt geen gelukkige aanschaf. Tot twee keer toe
geeft de borstband de geest. De CP23 wordt buiten bedrijf gesteld. De
hartslagmetershop adviseert me een Nike C10. Inderdaad een mooi klokje
met een heel comfortabele borstband waarvan je gewoon vergeet dat je hem
om hebt. Daarom kan ik tijdens het tikken van dit stuk aflezen dat mijn
hartslag 59 slagen per minuut is.
Maurice Parree uit De Rijp wil graag een zwarte iPod 60 Gb video aanschaffen.
Deze iPods zijn bijna net zo moeilijk te krijgen als een Quest :). Voor
een collega-ligfietser fiets je wat harder en ik kan Maurice melden dat
ik er één voor hem heb. Een goede reden om even naar De
Rijp te rijden, uiteraard met de Quest en niet met de auto. Het is 3 gr.C
als ik de Quest richting Uitgeest stuur. Even langs de zaak om het telefoonnummer
van Maurice op te zoeken en door naar de pont in Akersloot. Het regent
licht en het is best koud langs mijn gezicht. Nadat ik bij de zaak wegrij
heb ik mijn gewone bril op, ondoenlijk. Bij snelheden boven 35 km/u kan
ik door het tranen vrijwel niks meer zien. De perfecte Alpina fietsbril
ligt naast me en ik kan hem tijdens het rijden opzetten. Wat een enorm
verschil, van tranen totaal geen hinder meer. Maurice is inmiddels vertrokken
naar Midden-Beemster en wij zullen elkaar daar treffen. Vlak voor Midden-Beemster
zie ik plotseling een auto stoppen, keren, mij inhalen en even verder
stoppen, dat moet Maurice zijn. We praten even en ik overhandig de iPod
aan Maurice. Ik rij door naar Midden-Beemster en sla linksaf naar Noord-Beemster.
Via de Hobrederweg kom ik op de mooie Westdijk die mij weer naar Graft-De
Rijp voert.
Ik krijg koude voeten, ik ga mijn Hotronic elektrische voetverwarming
weer opladen en bij temperaturen onder 5 tot 6 gr. C. gebruiken. Daarom
maak ik geen lange omweg en ga direct naar de pont in Akersloot. In Akersloot
bezoek ik het nieuwe huis van neefje Ruud Pepping en zijn vriendin Hanneke.
De jongelui zitten er schitterend bij. Even later is de hele familie compleet,
inclusief mijn vrouw Marian en mijn zoon Bart. Na 1,5 uur vertrekken we
gelijk naar Castricum, ik in de Quest, Marian en Bart met de auto. Met
rugwind fiets ik tegen de 50 km/u. Pas in Limmen, ik moet daar lang wachten
voor het stoplicht, halen ze me in.
50 km.
21 november 2005. Haarlem en tijdrithelm
Op het ligfietsforum meldt Thomas van Schaik dat ie een Mapei tijdrithelm
heeft gekocht voor 30 euro. Ook ik ben sterk geïnteresseerd in tijdrithelmen.
Vanmiddag ben ik vrij en ik zie op de radar van Weeronline dat er geen
regen meer zal vallen na 14.00 uur. Ik ga om 14.30 uur op weg naar Haarlem.
De weg is overal vochtig, ik hoop dat dit geen lekke Tioga's zal opleveren.
Via de pont bij Velsen ben ik om 15.45 uur bij Dasia Sport aan de Schalkwijkerweg
25 in Haarlem. De verkoper komt meteen naar buiten, zo'n fiets heeft ie
nog nooit gezien. Ik probeer diverse helmen, maar ze zijn allemaal aan
de achterzijde te lang. Ik stoot steeds tegen de rolbar aan. De kwaliteit
van deze tijdrithelmen is heel matig. Er zitten scheurtjes in en tegen
een val beschermen doen ze al helemaal niet. Ze zijn dan ook door de UCI
verboden en daarom goedkoop te krijgen. Ik kijk nog even rond en vertrek
om even na vier uur weer richting Castricum. Nog geen 100 meter onderweg
merk ik dat mijn rechter voorband lek is. Ik ben er inmiddels handig in
geworden en na een minuut of zes ben ik met een Primo Comet weer en route.
Het wordt langzaam donker en ik zet één Trelock lamp aan.
Ik rij eenmaal een weg in die eindigt bij wegwerkzaamheden. Ik moet uit
de fiets en sleep de Quest over een plankier naar een verhard gedeelte.
De TomTom geeft goed de route aan door Haarlem en voert mij eenvoudig
naar de pont over het Noordzeekanaal. De pont vaart net weg en ik heb
alle tijd voor een banaan.
De weg door Beverwijk en Heemskerk vlot niet erg. Nu het donker is waag
ik me niet op de rijbaan. Op het fietspad barst het van de naar huis fietsende
mensen. Pas buiten Heemskerk kan ik weer 35 km/u rijden. Om 17.30 uur
ben ik weer thuis.
46 km.
19 november 2005 Sommige automobilisten
zijn klootzakken, 2x bijna botsing
Vandaag een kort toertochtje. Eerst even naar de nieuwe winkel van Kroone
Liefting in Limmen. Imposant om 2400 m2 fietsen te zien. De begane grond
is geheel door en voor Giant ingericht. Het is dan ook de eerste Europese
Giant Bikestore. Op de bovenverdieping een aantal andere merken waaronder
Gazelle, Koga Miyata en Trek. Het is wel mooi allemaal, maar ook wel heel
veel van hetzelfde. Het is niet thematisch, maar per merk ingedeeld, m.i.
niet de beste methode. Nu staan bijv. de racefietsen overal verspreid.
De werkplaats is veel ruimer geworden. Dat is voor mij prettig omdat de
Quest in de vorige werkplaats nauwelijks naar binnen kon. Na een half
uurtje ga ik verder richting Heiloo. Hoewel ik meestal de rijbaan neem,
fiets ik nu over het fietspad. Bij het psychiatrisch ziekenhuis Willibrord
slaat een Opel Agila rechtsaf precies op het moment dat ik nader. De bestuurder
ziet niks en rijdt gewoon door. Ik kan door een noodstop een aanrijding
voorkomen. Kwaad schreeuw ik: 'klootzak'. De bestuurder kijkt niet op
of om.
Ik vervolg mijn weg nu op de rijbaan, deze ellende wil ik liever niet
meer meemaken. In Alkmaar begint het licht te regenen, dat blijft zo de
hele verdere weg via Schermerhorn naar Midden-Beemster. Op het fietspad
voorbij Schermerhorn hou ik een snelheid aan van 40 km/u. Ik kan mijn
hartslag niet aflezen, het systeem werkt niet. Ik weet evenwel dat mijn
hartslag ergens tussen 120 en 125 zal zijn. In Midden-Beemster koop ik
enkele kilo's rauwmelkse extra belegen boerenkaas bij boer Groot aan de
Rijperweg. Ook een paar flessen karnemelk en wat roomboter stop ik links
en rechts naast me in de Quest.
Het is met 8 gr. C bepaald fris en zonder kap draag ik een jasje met lange
mouwen met daarover mijn winddichte hesje. Ik heb voor het eerst dit jaar
weer een zwarte warme 'Apple' pet op, prima. Ik rij nog even langs de
Cono kaasfabriek, maar de winkel is dicht. Ook de extra belegen kaas van
gepasteuriseerde melk van Cono is niet te versmaden. Volgende keer beter.
Via West-Graftdijk bereik in het Noord-Hollands kanaal en vaar ik met
de pont over.
Het laatste stuk naar en in Castricum gebeurt er normaliter weinig. Ik
fiets netjes over het fietspad en neem de rotonde bij het bejaardenhuis.
In een flits zie ik dat een Renault Kangoo rechtsaf slaat zonder ook maar
één seconde acht te slaan op mij. Ik maak weer een noodstop
en nu scheelt het letterlijk maar een paar decimeter. Ik toeter als een
gek en vloek weer hardop.
Conclusie: sommige automobilisten zijn klootzakken. Zij zijn totaal niet
geïnteresseerd in de zwakkere verkeersdeelnemers en rijden ze gewoon
van de sokken. Alleen door zeer attent te rijden en te anticiperen op
het wangedrag van de automobilisten kom ik veilig thuis.
Ik zal voortaan nog meer op de rijbaan rijden. Dan maar ergernis bij enkele
automobilisten, ik loop dan geen risico meer door afslaande automobilisten.
55 km.
13 november 2005. Rondje Noord-Holland, deels samen met Kees van Hattem
Gisteravond de lekke band geplakt, er bleek een steentje in de
inmiddels aardig dunne Tioga te zitten. Ik haal vanmorgen de Primo Comet
er weer af en leg de Tioga er weer om. De snelheid, het comfort en de
heerlijk stille loop zijn voor mij zo belangrijk, dat ik een lekke band
graag op de koop toeneem. Het verwisselen van een lekke band bij een Quest
duurt zo'n 6 tot 8 minuten, afhankelijk van welke pomp ik aan boord heb.
Ik kan dus weer met 3 Tioga's en route.
Om 10.00 uur ben ik onderweg. Het is best fris, de buitenthermometer in
de fiets geeft 8 gr. C aan en er staat nauwelijks wind. Ik heb de kap
op de fiets en het is knus onder het schuimen dekje. Overigens ben ik
geen liefhebber van de kap, je kunt minder makkelijk bij de knoppen van
de verkeerslichten en het wordt wat vochtiger in de fiets. In Heiloo neem
ik weer de rijbaan en hoewel ik 45 km/u rij vinden drie automobilisten
dat toch te langzaam en halen met veel gas in.
Benoorden Alkmaar is het nog steeds kalm weer. Wel beginnen de Lagerweij
windmolens aan het Noord-Hollands kanaal juist te draaien, de beloofde
windkracht 2 uit het Noorden begint te waaien. Het hindert me nauwelijks,
de snelheid is continu 41 km/u, hartslag 122. Om 11.25 uur ben ik bij
het Total benzinestation bij het vliegveld De Kooij. De temperatuur loopt
al op naar 12 gr. C en het is glashelder en zonnig, heerlijk fietsweer
dus. Ik eet een broodje en een banaan en ga na 10 minuten weer op weg
richting Den Oever. De wind komt wat achterlijker in, het rijdt ronduit
fantastisch. In no-time ben ik in Den Oever en ik besluit niet bij de
havenmeester aan te gaan. Het gaat zo lekker dat ik direct doorrij naar
Medemblik. Nu de - zwakke - wind helemaal achter is kan ik met hartslag
115 40,5 km rijden. Af en toe zie ik dat ik 44 km/u rij met hartslag 125.
Blijkbaar helpt het met de kap dicht rijden wel degelijk. Om 12.45 uur
ben ik al in Medemblik en ik geniet op het terras in het zonnetje van
de koffie. Precies op het moment dat ik wil vertrekken parkeert Kees van
Hattem zijn witte Mango 69 naast mijn gele Quest. We kletsen wat en besluiten
een eind samen op te rijden. Ik vraag Kees hoe hard ie wil rijden. Kees
maakt het niet uit en zegt:'Zo lang je me in je spiegels ziet gaat het
niet te hard'. Kees heeft absoluut een goede fietsconditie, want tot zeker
40 km/u geeft ie geen krimp. Op de dijk van het IJsselmeer rijden we tussen
34 en 38 km/u. We moeten veel fietsers en wandelaars aan de kant toeteren.
Zowel Kees als ik hebben een elektrische claxon. Voor noodgevallen heeft
Kees kennelijk ook een Airzound. Eén keer hoor ik tenminste een
geweldig lawaai achter me als Kees een onwillige fietser aan de kant probeert
te krijgen. Plotseling zie ik een Alleweder op de dijk staan. Het blijkt
Kees Bakker te zijn. Hij knutselt veel aan zijn fiets. Hij heeft de hele
kettingloop ingepakt. Hij is ook de koper van de romp van een op 50 plaatsen
gekraakte Mango. Hij zal de romp volledig herstellen en er weer een fiets
in construeren.
Voorbij de vuurtoren De Ven neem ik nog een stukje dijk. Voor Enkhuizen
wordt het me te druk en we rijden van de dijk af naar de weg onderaan
de dijk. Met ruim 40 km/u denderen we Enkhuizen binnen. Ik zie in Enkhuizen
geen kans de knop van het verkeerslicht te bereiken en rij door het rode
licht. Kees is verstandiger, hij kan wel bij het licht en wacht het netjes
af. Op de helling omhoog naar de IJsselmeerdijk geef ik even gas en met
45 km/u kom ik boven, hartslag 149. Dat is Kees teveel en hij sluit even
later weer aan.
De hele dag verbaas ik me over een prachtige zilverachtige schittering
die in tegenlicht op de weilanden te zien is. Ik heb dit nog nooit gezien
en denk dat ik door mijn fietsbril wordt veroorzaakt. Niets is minder
waar, ook met mijn gewone bril is het effect even spectaculair. Later
zal blijken hoe dit komt.
Over de mooie IJsselmeerdijkweg rijden we tussen 36 en 40 km/u. Kees volgt
uitstekend. Ik passeer een tegemoetkomende paard en wagen. Ik ga iets
te hard en zie het paard hevig schrikken. Het dier gaat rechts uit de
flank en rent omlaag langs het talud van de dijk. Kees stopt voor dit
spektakel. De voerman krijgt het paard onder controle vlak voordat ook
de wagen omlaag dendert. Het is opvallend hoeveel insecten er rondvliegen,
het zijn er meer dan op een gewone zomerse dag. De natuur is kennelijk
wat van slag. Boven de weilanden vliegen duizenden ganzen die zich opmaken
voor de landing, een spectaculair gezicht.
In Hoorn drinken we koffie bij De Waag. Het zonnetje schijnt nog steeds
volop en we genieten van de onderbreking en de koffie. Een ouder stel
bij ons aan tafel houdt een verhandeling over slechte fietsbanden van
Vredestein. Kees -heeft positieve ervaringen met Vredenstein - en ik nemen
het voor kennisgeving aan.
We eten een banaan en maken ons op voor het vervolg van de rit naar huis.
Kees rijdt mee tot aan Scharwoude en met een 'goede reis' nemen we afscheid
van elkaar. Best leuk zo samen rijden, smaakt naar meer.
Bij Oosthuizen neem ik de oostelijke dijk van de Beemster. Daar wordt
het raadsel van de glinsterende weilanden opgelost. In de hekken langs
de dijk glinsteren ontelbare draden van spinnen. Ik heb er een paar foto's
van gemaakt. Klik even op http://homepage.mac.com/wschermer/PhotoAlbum10.html
om te zien wat ik bedoel.
Ook op deze dijk weer een aantal amazones. Ik nader heel rustig en krijg
nu instructies om langzaam door te rijden. De amazone legt uit dat de
paarden het goed moeten zien. Het laatste paard ziet het anders en vliegt
vooruit. In de Beemster nog een paardenavontuur. Een amazone ziet me aankomen
en stapt van haar paard af. Het dier is totaal over zijn toeren en glijdt
uit. Het arme beest raakt met de achterbenen in een spagaat en kan met
grote moeite weer overeind komen. Ik adviseer het meisje richting rijbaan
te gaan, er kan dan meer afstand tussen ons worden gecreëerd. Dit
werkt en ik kan verder.
De pont in Akersloot is defect, de kabel is van de keerkatrol afgelopen.
Met veel mankracht lukt het eindelijk de kabel er weer op te krijgen en
ik kan overgezet worden. Al met al ben ik koud geworden door de vertraging
van bijna een half uur. Om 17.00 uur ben ik weer thuis. Gemiddeld 32,5
km/u, een wat snellere rit.
175 km. Totaal met de Quest sinds eind februari 8100 km.
12 november 2005 Trainingsritje
en nieuwe Powerbook
Deze week geworsteld met mijn internetverbinding. Na een systeemupdate
had ik af en toe geen verbinding meer met XS4ALL. Dan verdenk je niet
de hardware. Dat blijkt toch het geval te zijn. Modem of router, één
van de twee is kapot. Een nieuwe gecombineerde modem-router is de oplossing.
Altijd handig als je een zee aan kennis en ervaring op je werk hebt. Sten,
Wouter, Hans, dank voor het zoeken naar de oplossing.
Ik tik dit bericht op een nieuwe Powerbook, nu 1660 x 1050 beeldpunten
en 46% helderder dan de vorige. Kan ik nu ook buiten in de zon zitten
en mijn weblog voltikken.
Donderdagavond wat minder fanatiek gezwommen. De kramp is gelukkig niet
teruggekomen.
Vanmiddag een kort trainingsritje gemaakt. Het is 12 gr. C en mooi helder
weer met af en toe zon. In Heiloo drink ik koffie bij mijn schoonouders
en rij vervolgens via Alkmaar naar Schermerhorn. De wind is kracht 3 Bft
en komt uit het zuiden. Snelheid 41 km/u bij hartslag 120, dat gaat echt
lekker. Ik haal twee wielrenners in, maar het snelheidsverschil is zo
groot dat ze geen neiging hebben aan te pikken. Ik rij kennelijk harder
dan voorheen, want ik herinner me dat wielrenners voorheen nogal eens
hun best deden achter me aan te rijden. Dat gebeurt eigenlijk niet meer.
Ik neem ter hoogte van de 3 Schermer molens de mooie Noorddijk en geniet
van het schitterende uitzicht. Onderaan de dijk zijn de boeren op het
land bezig met het binnenhalen van de suikerbietenoogst. Via Groot-Schermer
en Noordeinde rij ik naar Graft. Tegen wind neem ik het er een beetje
van, ik rij 36 km/u en mijn hartslag is een luie 115. Gek eigenlijk dat
ik voor de wind makkelijker bereid ben om hard te trappen, de hoge snelheid
is mogelijk de - verslavende - factor. Om me heen kijkend geniet ik van
de mooie vergezichten, links zie ik Purmerend, rechts Alkmaar, fantastisch.
Bij West-Graftdijk ga ik linksaf richting Krommenie. Ik rij langs de Nauernasche
Vaart om binnendoor naar Uitgeest te rijden. Op de smaller wordende dijk
wandelt een ouder echtpaar me tegemoet. De man gebaart me te stoppen.
Even denk ik:'hé makker, ga aan de kant'. Ik stop toch maar en
het wordt een heel leuk gesprek. De man is enorm enthousiast en vraagt
alles. Hij zegt heel jaloers op me te zijn. Als ie hoort dat het mogelijk
wel tot 2009 duurt voor hij een nu te bestellen Quest krijgt, kijkt ie
diep fronsend. Hij denkt 2009 misschien wel niet te halen. Velomobiel.nl
zegt nu bij de levertijd van de Quest: (n)ooit. Wat dat betekent is nog
even de vraag.
Ik trek weer op en merk dat het sturen instabiel is, een lekke band. Na
precies 8 minuten ben ik weer onderweg. Via Krommeniedijk rij ik door
het laatste stukje van de bebouwde kom en sla rechtsaf. Nu komt een kort
stukje weg dat precies over het vroegere Oer-IJ loopt. Via de historische
Lagendijk rij ik even langs de jachthaven en vervolgens door naar huis.
55 km
11 november 2005 Politie en Velomobiel
Vandaag met de redactie van 'Blauw', de opvolger van het Algemeen
Politieblad, afgesproken dat zij een artikel gaan opnemen over de Velomobiel
en de wet. Ik zal foto's en tekst aanleveren en zij maken een artikel.
Ook zal de informatie worden gepost op het intranet van de Politie, het
Politie Kennis Net. Ik hoop dat de Politie, net als de paarden van manege
De Hoef wat meer gewend zullen raken aan de Velomobiel, voor allebei beter.
6 november. Kramp en rondje Midden-Noord-Holland
Ik wordt laat wakker, niet zo gek natuurlijk na een Museumnacht. Het lopen
lukt me bijna niet, zeker de eerste meters niet. De kramp in mijn linkerbeen
heeft de boel verstijfd en het doet flink pijn. Onder een hete douche
wordt het wat draaglijker. Na enige massage voelt het weer redelijk. Toch
maar kijken of het fietsen ook vandaag weer goed gaat.
Om 13.30 uur vertrek ik naar Heiloo om wat boodschappen bij mijn schoonouders
af te geven. Twee jonge stellen met kinderen parkeren ook juist hun auto's
voor de deur van mijn schoonouders. Zij gaan wandelen in het Heilooër
bos. Ze hebben veel interesse in de Quest en alle vragen worden natuurlijk
geduldig beantwoordt.
Via Alkmaar rij ik naar Schermerhorn. De wind heeft een kracht van 5 Bft
en komt dwars in. De Quest wordt vooral bij boerderijen soms wat uit de
koers gedrukt. Met hartslag 130 rijdt het precies 41 km/u, de wind doet
dus een duit in het zakje. Ik sla na Schermerhorn linksaf de Noorddijk
op en even later weer rechtsaf de Vrouwenweg op. Dit is een kaarsrechte
weg door de polder. De wind heeft hier vrij spel en ik moet attent sturen.
Via Beets kom ik bij Schardam op de IJsselmeerdijk. Ik heb nu afwisselend
de harde wind op de kop of schuin links of rechtsvoor. De motivatie om
hard te rijden is er niet echt, dus met 33 tot 38 km/u maak ik er maar
een toertocht van. Hartslag rond 115. Bij Edam rij ik door naar Volendam
waar ik op het parkeerterrein bij Hotel Spaander een broodje eet.
Ik ben van huis gegaan met een dun Gorejack aan. Onderweg wissel ik dat
voor het hesje zonder mouwen. Het blijft met 14 gr. C en de harde wind
evenwel fris. In de Beemster komt een groep ruiters over het fietspad
aanstappen. Ik rij stapvoets en zie de paarden schrikachtig reageren.
Het gaat evenwel goed. Eén van de amazones zegt: 'U bent wel apart
meneer'.
De wind is iets achterlijker dan dwars en het fietst een stuk makkelijker
met ruim in de 40 km/u. In De Rijp wissel ik het hesje weer voor het dunne
Gorejack.
In West-Graftdijk haal ik twee wielrenners met grote snelheid in. Vanaf
de brug race ik hoog in de 50 omlaag de polder in en de wielrenners verdwijnen
in no-time uit mijn spiegels. Bij de pont in Akersloot vaart de pont net
weg en ik zie even later de beide wielrenners weer terug. Ze vragen honderduit
en zijn onder de indruk van de snelheid van de Quest. Om 17.00 ben ik
weer thuis.
Bij Velomobiel.nl lezen ze kennelijk ook deze weblog. Op hun site staan
de afgelegde kilometers van veel fietsers. Omdat ik nogal eens een andere
fiets krijg, geef ik de kilometers niet op. Hoeft ook niet, zij doen het
zelf wel.
84 km. Totaal nu 7900 km vanaf eind februari.